بهینه سازی استخراج DNA ژنومیک از بافت قدیمی میگو: استفاده از روش خشک کردن با هدف پودر کردن بافت های نرم
کد مقاله : 1108-KBDC
نویسندگان:
محمد نظریان1، سیدجواد حسینی *2، فریبا غلامی دشتی3، رویا علیزاده1
1دانشجوی ارشد
2دانشگاه خلیج فارس
3دانشگاه
چکیده مقاله:
نشان گرهای مبتنی بر DNA در سطح وسیعی جهت تفکیک و شناسایی جمعیت ها و گونه ها، تعیین نقشه ژنتیکی و و سایر تحقیقات مولکولی آبزیان مورد استفاده قرار می گیرند. بسیاری از این نشانگرها مبتنی بر PCR هستند. استخراج DNA ژنومی با کمیت و کیفیت مطلوب، از نیاز های اساسی ژنتیک مولکولی است بدین ترتیب ، بهینه سازی تحقیقات بنیادی با هدف توسعه روش های اقتصادی، ایمن و ساده ، استخراج DNA همواره مورد تاکید متخصصین بیولوژی مولکولی قرار دارد. پس، استخراج DNA از بافت ماهیچه ای میگوی ببری سبز به عنوان مدل مورد توجه قرار گرفت. در این آزمایش، روش خشک کردن بافت در 40 درجه سانتیگراد به عنوان جایگزینی نیتروژن مایع جهت پودر کردن بافت، و استفاده از SDS 0.5% و SDS 1% در دوره زمانی 2 تا 5 ساعت، در مقایسه با روش مرسوم CTAB (2%) / SDS 1% انجام شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان دادند که روش خشک کردن بافت در دمای 40 درجه سانتیگراد به جای استفاده از نیتروژن مایع ایمن تر و مقرون به صرفه خواهد بود. همچنین کاهش مدت زمان استخراج از یک شبانه روز به کمتر از 5 ساعت منجر به استخراج با کیفیت بهتری می گردد.
کلیدواژه ها:
واژه های کلیدی: استخراج DNA ، بافت های قدیمی، پودر کردن، میگوی ببری سبز
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است