امکان سنجی تفکیک جمعیتهای زیر گونه میگو ببری سبز Penaeus semisulcatus persicus در خلیج فارس با استفاده از نشانگر ملکولی AFLP
کد مقاله : 1076-KBDC
نویسندگان:
احمد فقیه احمدانی *1، سیدجواد حسینی2
1پژوهشگر
2دانشگاه خلیج فارس
چکیده مقاله:
زیر گونه میگو ببری سبز یکی از بار ارزش ترین گونه های جنس Penaeus است، که به دلیل افزایش آبهره برداری و صید بی رویه و از طرف دیگر فقدان برنامه های مدیریتی شیلاتی ذخایر آن در حال کاهش می باشد. به منظور ارزیابی جمعیت های این گونه و حفظ ذخایر ارزشمند ژنتیکی آن، ساختار ژنتیکی 20 نمونه P. semisulcatus persicus در خلیج فارس در آبهای ساحلی بوشهر ، بندرعباس با استفاده از نشانگر ملکولی AFLP واز 7 جفت ترکیب پرایمر (E-ACG/M-CAT, E-ACT/M-CAA, E-AAC/M-CAA, E-AAG/M-CTG, E-AAC/M-CTA, E-AAG/M-CAC, E-AGC/M-CAG) بررسی شد. درصد لوکوس های پلی مورفیسم در نمونه های ایستگاه بندرعباس (79/56%)، نسبت به نمونه های بوشهر (14/69% ) کمتر بود. میزان تنوع ژنتیکی براساس ضریب Neiو شاخص شانون به ترتیب برای نمونه های بوشهر( 4710/1) و (3901/0) و برای نمونه های بندرعباس (3794/1) و (3120/0) محاسبه شد. نتایج آنالیز AMOVA بیانگر اختلاف بین جمعیتی به میزان 8 درصد و اختلاف درون جمعیتی به میزان 92 درصد بود. با توجه به میزان GST بین جمعیتی (1094/0) و وجود جریان ژنی بین جمعیتی محدود (0723/4) می توان جمع بندی نمود که احتمالاً 2 جمعیت جدا از زیر گونه میگو ببری سبز در خلیج فارس در مناطق بندرعباس، بوشهر وجود دارد.
کلیدواژه ها:
P. semisulcatus persicus ، نشانگر ملکولی AFLP، تفکیک جمعیت، خلیج فارس
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است