ارزیابی مدیریت بازسازی ذخایر آبزیان از طریق رهاسازی نوزادان در دریا
کد مقاله : 1047-KBDC
نویسندگان:
نصیر نیامیمندی *1، غلام عباس زرشناس2، خلیل پذیر3
1مسئول گروه تحقیقات زیستی-پژوهشکده میگوی کشور
2کارشناس موسسه تحقیقات علوم شیلاتی
3کارشناس بهداشت و بیماری های پژوهشکده میگوی کشور
چکیده مقاله:
این تحقیق مروری است بر بازسازی ذخایر آبزیان با تاکید بر رهاسازی نوزادان میگو که در آبهای ایرانی خلیج فارس طی سال های 1390 تا 91 بر روی میگوی ببری سبز (Penaeus semisulcatus) و میگوی موزی (Fenneropenaeus merguiensis) انجام شده است. نتایج حاصل از رهاسازی نوزادان میگوی ببری سبز بسیار ناچیز بود و تنها 2 قطعه میگوی علامتگذاری شده بازگیری گردید. در آبهای هرمزگان، تعداد4700000 هزار قطعه میگوی موزی رهاسازی گردید. از این تعداد، 50000 قطعه با تزریق ماده قرمز رنگ فلورسنت، علامتگذاری شد. در فصل صید و در ماه های مهر و آبان تعداد 11 قطعه میگوی علامتگذاری شده صید گردید. میانگین وزنی میگوهای رهاسازی شده 2/1 گرم بود. میانگین وزن میگوهای بازگیری شده 9/4 ± 06/22 گرم بود. 41/1-88/. در هفته بود. تعداد میگوهای بازگیری شده به رهاسازی شده 022/. درصد بود. بر اساس تعداد میگوهای رهاسازی شده به درصد میگوهای بازگیری شده، حدود 1034 قطعه از میگوهای رهاسازی شده با میانگین وزنی حدود 8/22 کیلوگرم در صید میگوی هرمزگان دیده شده اند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که نسبت سود اقتصادی به هزینه های انجام شده 004/. می باشد که نشان دهنده زیان ده بودن بازسازی ذخایر میگو از طریق رهاسازی نوزادن در دریا است.
کلیدواژه ها:
بازسازی ذخایر، میگو، بازده اقتصادی، خلیج فارس
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است